Από το αρχαίο Παντικάπαιον θα ξεκινήσει η ξενάγησή μας στην Ταυρική χερσόνησο και την κοσμηματοποιία των Ελλήνων της Μαύρης Θαλασσας...
Από την περίοδο της ακμής του η πόλη μας έχει κληρονομήσει μια σειρά θησαυρών και ανάμεσά τους ένα δαχτυλίδι από τον 1ο αιώνα μΧ, που αποτέλεσε έμπνευση για τη συλλογή μας.
Είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι θησαυροί του Εύξεινου Πόντου βρίσκονται σε μουσεία της Ρωσίας, το γνωστότερο είναι το Hermitage και σήμερα θα επισκεφθούμε το Κρατικό Ιστορικό Μουσείου - State Historical Museum.
Μία σύντομη και περιεκτική προσέγγιση της Ρωσικής αρχαιολογικής σχολής συνοψίζεται στα λόγια του Mikhail Piotrovsky Διευθυντή του μουσείου Hermitage:
“Οι ελληνικές αποικίες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας ήταν στενά συνδεδεμένες με τη μητρόπολή τους, το κέντρο της οικονομίας τους.
Οι Έλληνες έφεραν τον πολιτισμό τους στην περιοχή, η οποία πολύ αργότερα έγινε γνωστή ως Ρωσία. Η τέχνη και ο πολιτισμός των ελληνικών αποικιών αποτέλεσαν το υπόβαθρο της αρχαιότητάς μας και μας συνέδεσαν άμεσα με τα θεμέλια του ευρωπαϊκού πολιτισμού.”
Το δαχτυλίδι – Μεθοδολογία - Επιλογή
Επισκεπτόμενοι τη σελίδα του Κρατικού Ιστορικού Μουσείου της Ρωσίας μπορούμε να δούμε το εύρημα και να αναζητήσουμε κάποια στοιχεία για την ταυτότητά του και τη σχέση του με τον ελληνικό κόσμο.
Έτσι θα πληροφορηθούμε ότι, το μοντέλο έχει βρεθεί στο Κερτς δηλαδή στο Παντικάπαιον της Κριμαίας και χρονολογείται στον 1ο-3ο αι μΧ.
Προβάλεται η τριπλή φιλιγκρί τεχνική, η γυριστή τεχνική σύρματος που δουλεύουν κυρίως οι έλληνες τεχνήτες.
Ο τίτλος “Signet ring” υποδηλώνει ότι εδώ έχουμε ένα δαχτυλίδι-σφραγίδας που το χρησιμοποιούσαν σαν υπογραφή και φέρει ιριδίζουσες λωρίδες πάνω στην πέτρα.
Να προσθέσουμε ότι το δαχτυλίδι ήταν μάλλον ανδρικό, καθώς όπως αναφέρεται αλλού σε σελίδα του μουσείου “Οι άνδρες προτιμούσαν χρυσά δαχτυλίδια σφραγίδες και φορούσαν χρυσά στεφάνια μόνο σε ιδιαίτερα επίσημες περιστάσεις” και εδώ προφανώς μιλάει για Έλληνες κατόχους με διάκοσμο κεφαλής το στεφάνι.
Αλλού επίσης στην σελίδα ενημερωνόμαστε ότι από τον 6ο έως 5ο αι πΧ στην περιοχή, πλέον στα κοσμήματα και των “βαρβάρων” αποτυπώνεται η ελληνική παράδοση κοσμηματοποιίας ακόμα και όταν ενσωματώνει ή αποτυπώνει τα ξένα μοτίβα.
Το δαχτυλίδι έχει διακριθεί και συμπεριληφθεί το 2016 στην έκθεση του μουσείου “Greek Gold” που περίλαμβάνει θησαυρούς των Ελλήνων της Μαύρης θάλασσας και των βαρβάρων της περιοχής.
Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι το μουσείο δεν γράφει ούτε σε πια κουλτούρα ανήκει το εύρημα, ούτε ίσως σε πιο καλλιτεχνικό ύφος ταξινομείται. Επίσης και πέρα από τον τόπο καταγωγής, τον χρόνο, την τεχνική, δεν έχουμε μοτίβα επάνω στο σώμα του κοσμήτος που να δίνουν κάποιο άλλο στίγμα.
Δες το δαχτυλίδι στη βιτρίνα του μουσείου
Ένα νέο κόσμημα – σαν το αρχικό.
Καθώς ήρθε η στιγμή για να φτιάξουμε το νέο κόσμημα, η καλαισθησία, οι καθαρές σχεδιαστικές γραμμές, ο ζυγισμένος συνδυασμός του χρυσού με τον μαύρο όνυχα και ο δυναμικός έως επιβλητικός χαρακτήρας του μοντέλου, δεν μας άφησε και πολλά περιθώρια...
Δεν χρειάστηκε να διαλέξουμε τι να κρατήσουμε και τι όχι, απλά ζητήσαμε να σχεδιάσουμε ένα δαχτυλίδι σαν και το πρώτο...
Που να κλείνει μέσα στον χρυσό τις πρώτες ελληνικές αποικίες στον Εύξεινο μαζί με την ακμή του Παντικάπαιου και στον μαύρο όνυχα όλες τις όχθες Μαύρης θάλασσας πάνω και κάτω...
Και κάπως έτσι προχωρήσαμε και το παρουσιάζουμε.
Δες το μοντέλο στη προϊοντική σελίδα!
