Δύο τίγρεις, τέσσερις πολύτιμοι λίθοι και δύο μικρές αλυσίδες δένουν μεταξύ τους ένα καλαίσθητο ζευγάρι σκουλαρικιών, μαζί με μία ακόμα αφήγηση για τον Εύξεινο Πόντο.
Και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε την ιστορική διαδρομή κάποιων κοσμημάτων, πλησιάζοντας περισσότερο στα γνήσια πρωτότυπα.
Έτσι για τα σκουλαρίκια “Δάκρυ της τίγρης” το πρωτότυπο κόσμημα και η πηγή βρίσκεται στο Walters Art Museum στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ.
Το κόσμημα που ξεχώρισε προς μελέτη ήταν καρφίτσα ρούχου, έχει μια σκαλιστή τίγρη στην κορυφή, ενώ κατόπιν ακολουθεί μια μακρυά βελόνα. Η τίγρη κρατάει στο στόμα ενα κόκκινο πολύτιμο λίθο που έχει το σχήμα ενός δακρύου και μια μικρή αλυσίδα δένει στην άλλη άκρη έναν ακόμα δεύτερο.
Εδώ ο αξίζει να θυμηθούμε ότι το βαθύ κόκκινο χρώμα είναι πολύ χαρακτηριστικό στα κοσμήματα της περιοχής του Εύξεινου Πόντου, ίσως το πιο χαρακτηριστικό, όπως επίσης ότι το μοτίβο με το θηρίο και την πέτρα στο στόμα, είναι ένα γνωστό σχέδιο στον ελληνικό κόσμο.
Μεθοδολογία και μικροί κρυμμένοι θησαυροί.
Περιγράφωντας ένα από τα πιο δυναμικά σχέδια της συλλογής μας αξίζει να δούμε τα κριτίρια με τα οποία γίνεται η επιλογή.
Είναι το μοντέλο από την περιοχή του Εύξεινου Πόντου; ανήκει στον πολιτισμό των Ελλήνων της Μαύρης θάλασσας; πως βρέθηκε εκεί; που βρίσκεται σήμερα;
Πρώτο μέλημά μας δεν είναι η αισθητική του αλλά η ταυτότητά, έτσι ερχόμαστε στους ειδικούς... στην προκειμένη περίπτωση στο μουσείο που παρουσιάζεται.
Δες το κόσμημα στο The Walters Art Museum εδώ.
Το Walters Art Museum αναφέρει πως τόπος καταγωγής είναι η Ελλάδα και τόπος που ανακαλύφθηκε είναι η Ουκρανία, Paroutino (Olvia).
Άρα έχουμε ένα ελληνικό κόσμημα από την Ολβία, το μουσείο επίσης μας ενημερώνει ότι ο τεχνίτης ήταν έλληνας, ότι το μοντέλο είναι του 1ου αι π.Χ. ελληνιστικού ύφους, από χρυσό και γρανάτες με το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα...
Έτσι καλύπτονται κριτίρια και προδιαγραφές και πλεόν προσπαθούμε να αντλήσουμε όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούμε από τα “συμφραζόμενα” καθώς γεννιούνται ακόμα περισσότερα ερωτήματα... όπως δηλαδή γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις.
Αναφέρεται ως τόπος καταγωγής η Ελλάδα, άρα το κόσμημα ταξίδεψε από την Ελλάδα και πουλήθηκε στην Ολβία; οι εμπορικοί δεσμοί άλλωστε είναι γνωστοί. Εννοεί την Ελλάδα με τη σύγχρονη έννοια του όρου ή εννοεί τον ευρύτερο ελληνικό κόσμο και την Ολβία μαζί;
Μήπως έχει το μοντέλο επάνω του κάποια σημάδια, όπως το σχέδιο ή το χρώμα που να μαρτυρούν κάτι; Επειδή η συζήτηση είναι μεγάλη και σίγουρα θα χρειαστούμε βοήθεια μένουμε κάπου εδώ...
Διακρίσεις και προβολή.
Η καρφίτσα έχει συμπεριληφθεί και παρουσιαστεί στην εκθέση κοσμήματος του μουσείου με τίτλο “Jewelry - Ancient to Modern” το 1979, ενώ σήμερα παρουσιάζεται στο τμήμα των αρχαίων θησαυρών του.
Εδώ δεν γίνεται να μην σχολιάσουμε για τους θησαυρούς του Πόντου και του ευρύτερου Εύξεινου Πόντου που βρίσκονται διάσπαρτοι σε μουσεία της οικουμένης από τη Ρωσσία έως την Αμερική, στην Τουρκία και όπου αλλού. Είναι ένα ερώτημα που προκύπτει εάν γίνεται -όχι κάποια συγκεντρωτική έκθεση προβολής- αλλά έστω κάποια συγκεντρωτική καταγραφή τους...
Ένα νέο σχέδιο & ο επίλογος
Αρχικά διαλέξαμε να είναι σκουλαρίκια το νέο μας κόσμημα, κρατήσαμε το βασικό μοτίβο με το θηρίο και την πέτρα στο στόμα, την αλυσίδα δεμένη με τους δύο πολύτιμους λίθους και ένας έμπειρος τεχνίτης ανέλαβε τα υπόλοιπα.
Μπορεί η ταυτότητα να προέχει όμως και η καλή αισθητική θα πρέπει να πλαισιώνει το εγχείρημα. Το τελικό αποτέλεσμα ελπίζουμε να το αξιολογήσουν θετικά πελάτες και φίλοι...
Γιατί τα κοσμήματα του Εύξεινου Πόντου, δεν βρίσκονται μόνο σκορπισμένα στη γη που γεννήθηκαν, δεν βρίσκονται μόνο πίσω από βιτρίνες, σε συλλογές του εξωτερικού ή σε αποθήκες μουσείων.
Αλλά ταυτίζονται με τα πρόσωπα που τους δίνουν αξία, ενωνονται με όσους τα φορούν και βρίσκονται μέσα στα σπίτια αυτών που τα εκτιμούν.
Και στο ερώτημα αυτό, για το "τί έχει μεγαλύτερη αξία" ελπίζουμε ίσως να μας δωθεί ο χρόνος και η ευκαιρία για να αναφερθούμε ξανά...
Δες το νέο σχέδιο στην σελιδα προϊόντος!
